Archive for the ‘Uncategorized’ Category

18 සන්නිය

18වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවේදී මහා ඉහළින් සම්මත විය. ඊට පක්ෂව ඡන්ද 161කුත් විපක්ෂව ඡන්ද 17කුත් ලැබුණි. එහෙත් එකී 18වන සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවේ තකහනියේම සභාගත කළේ රට ගැන කැක්කුමකින්ද, ඉන් අපේ රටේ ජනතාවට ඇතිවන සුබසෙත කවරේද?? ආණ්ඩුවේ වහසි බස් වලට රැවැටෙනු වෙනුවට අප විමසා බැලිය යුත්තේ මෙයයි.

ශ්‍රීලනිප ප්‍රබලයන්ගේ කැමැත්ත (රත්නසිරි දෙස නෙතු යොමන්න)

මුලින්ම මේ 18වන සංශෝධනයෙන් වෙන්නේ කුමක්ද යන්න තෝරා බේරාගෙන සිටිය යුතුය. එහි මූලික වෙනස්කම වන්නේ ජනාධිපතිවරයකුට එම ධූරය දෙවරකට වඩා ඉසිලීම වළකමින් තුබූ තහංචිය ඉවත් කිරීමය. ඒ අනුව වත්මන් ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට නැවත නැවැතත් ජනාධිපතිධූරයට තරඟ කිරීමේ අවකාශය හිමි වේ. ඒ අනුව ඔහුට මියෙන තෙක්ම ජනාධිපති පුටුවේ රැඳී සිටීමට වුව අවකාශය හිමි වනු ඇත. “ඉතින් ඒකේ වැරැද්ද කුමක්ද?” යමෙක් අසන්නට පිළිවන, “ඒකෙන් වෙන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු වෙන එක නේද?, මොකෝ මහින්ද මහත්තයා මිනිස්සුන්ගෙ ඡන්දෙන්නෙ දිගටම ඉන්න යන්නෙ” ඒ තවත් පසෙකින් නැගෙන තර්කයකි. බැලූ බැල්මට මෙහි ඇත්තක් ඇතැයි යමෙකුට කිව හැකිය. නමුත් එය සැබැවින්ම එසේද? ලෝකයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයක් සහිත සංවර්ධිත රාජ්‍යය සියල්ලේම ජනාධිපතිවරුන්ට ධුර සීමාවක් (term limitations) පනවා තිබේ. සිරිලක ධුර කාලය දික් කරගන්නට බලධරයින් උත්සුක වෙද්දී ඇමරිකාවේ සෙනෙට් සහ නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩල සභිකයින්ගේ පවා ධුරකාලය සීමා කෙරෙන පනතක් කෙටුම්පත් කෙරෙමින් පවතින වග ඔබ සමහර විට දන්නවාත් ඇත. ඊට හේතුව රටේ නායකත්වය පිරිහීම වැළැක්වීමය, බොහෝ අවස්ථාවලදී බලකාමයෙන් මන්මත් වී යන දේශපාලනඥයින් තම බලය රැකගැනීමට නොකරනා දෙයක් නොමැත. එය ලක්වැසි අපට අරුමයක් නොවේ, බලයේ ඇත්තවුන් රාජ්‍ය සම්පත්, රාජ්‍ය මාධ්‍යය, ආරක්ෂක අංශ සිය පෞද්ගලික බූදලය මෙන් පරිහරණය කරමින් සිය බලය රැකගැනීමට ගෙන ගිය ක්‍රියාවලීන් අප හොඳාකාරව දැක ඇත. එබැවින් මේ සංශෝධනය හරහා සිදුවන්නේ බලකාමය ඇත්තකු තව තවත් ඊට අලවා තබමින් රට වලපල්ලට යැවීමය. “ඒක කොහොමද එහෙම වෙන්නෙ?” ඒ ඔබේ මීළඟ ප්‍රශ්නය විය හැකිය. ඊට පිළිතුර සොයන්නට අපිට සහෝදර සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල්වල උදාහරණ කීපයක් සෑහේ. අප්‍රිකාවේ බොහෝ රටවල ඇත්තේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයක් වන අතර ඒ රටවල් බොහෝමයක ධූර සීමවක් පනවා නොමැත. අප්‍රිකාවේ බොහෝ රටවල්වල ආඥාදායකයින් බිහිවී ඇති බව නොරහසකි, ඇතැම් විට ජනතා සහයෙන් ආඥාදායක ජනාධිපතිවරයා පන්නනන්නට නායකත්වය දෙන්නා ඊටත් වඩා දරුණු ආඥාදායකයකු වූ අවස්ථා අප්‍රිකාවේ බහුලය. රාජ්‍ය විරෝධී කැරළි, කුමන්ත්‍රණ ආදිය නිසාම අප්‍රිකාවේ රටවල් වල මිනිසුන් පීඩා විඳිති. තම රටේ “මියෙන තෙක්” ජනපතිගේ වරදාන, වරප්‍රසාද, රාජකීය ඌෂ්ණය වෙනුවෙන් ඒ රටවල මිනිසුන් නොමැරී මැරෙති. සිම්බාබ්වේ දේශයේ රොබට් මුගාබේ නම් ආඥාදායක ජනාධිපතිවරයා මීට කදිම නිදසුනකි, 1987 බලයට ආ ඔහු බලය රැකගන්නේ ඡන්දවලිනි, ඒවා අතිශය දූෂිතය, මුගාබේ බලයේ සිටීමෙන් සිම්බාබ්වේ වැසියන්ට වූ සෙත කුමක්ද?? ඔහු එන්න එන්නම දුර්දාන්තවාදී පාලකයකු වෙමින් රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය රට පුරා මුදා හරිමින් රට කාබාසිනියා කළේ සිය බලය රැකුමටය. ඔහුගේ බලකාමය නිසා සිම්බාබ්වේ දේශය ලොව ඉහළතම උද්දමනයට උරුමකම් කියයි. ශ්‍රී ලංකාව සිම්බාබ්වේ දේශය මෙන් වනු ඇතැයි මම නොකියමි, නමුත් 18වන සංශෝධනයෙන් මේ පියවර තැබුවේ ඒ දෙසට නොවෙතැයි කාට නම් හිතට එකඟව කිව හැකිද??

2010 සැප්තැම්බර් 5දා ලක්බිම පුවත්පතේ දර්ශන කරුණාතිලකගේ කාටූනය

අනෙක් පැත්තට “තරුණ පරපුරට වගකීම් දෙන්න ඕනෑ” කියන්නේ ජනාධිපතිතුමාමය, ඉතින් ඉදිරියේ රටට නායකත්වය දෙන්නට සිටින තරුණ නායකයින්ට වල කැපීමට ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගෙනැවිත් ධුර වාර ගණන දීර්ඝ කරගැනීම කෙතරම් අවංක ක්‍රියාවක්ද කියා ඔබම සිතා බලන්න. එලෙසම ‘මහින්ද චින්තන – ඉදිරි දැක්ම’ ඔබට සිහි කැඳවීම මගේ යුතුකමකි, එහිදී අතිගරු ජනාධිපතිතුමා ජනතාවට ප්‍රතිඥා දෙනුයේ විධායක ජනාධිපතිධූරය භාරකාර තනතුරක් බවට පත්කරන බවයි. එහි පිටු අංක 53හි උපුටගැනීම මෙසේය.

ඔය කියනා අයුරේ කිසිඳු බලතල වෙනස් කිරීමක් මේ සංශෝධනය හරහා කර නැත. උවමනාව තිබුණි නම් ඡන්ද 161ක් ඇති ආණ්ඩුවට එකී සියළු වෙනස්කම් එකවර සිදු කළ හැකිව තිබුණි. සිදුවී ඇත්තේ එදා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 225න් 224ක (එවක ඇමැතිවරයකුව සිටි ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු) මනාපය පරිදි සම්මත වූ 17වන සංශෝධනය හරහා කප්පාදු කැර ගැනුනු බලතල යළි ලබාදී විධායක ජනාධිපති කියන්නා වූ තනතුර තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීම පමණෙකි. විධායක ජනපති තනතුර අද වන විට රජකමට නොදෙවැනි වන්නේ යැයි යමෙකු කිවහොත් එහි වරදක් නොහේ. ඒ අනුව රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය තමන්ගේ හෙංචයියන්ගෙන් පුරවා ගත හැකි, සිය දේශපාලන බලරාගය මුදුන් පමුණුවා ගත හැකි සංශෝධනයක් සම්මත වීම ලක්වැසි අපට අහිතකරය. විශේෂයෙන්ම විධායක ජනාධිපතිධූරය අඛණ්ඩව විවේචනය කරමින් බලයේ රැඳෙමින් විධායක අගමැතිකම් ගැන කියැවූ උදවිය ඊට පක්ෂ වීම හාස්‍යජනකය.

අනෙක් පැත්තට ගත්විට අපේ ලක්දෙරණට කලක පටන් විදේශයන්ගෙන් විවිධ මානව හිමිකම් චෝදනා බලපෑම් එල්ලවන බව නොරහසකි. නමුත් සැර බාල වී ගෙන එද්දී මේ සංශෝධනය හරහා නැවතත් විදේශිකයන්ට බලපෑම් කිරීමට මාර්ගයක් නිර්මාණය කරදෙන්නට ආණ්ඩුව සමර්ථ වී ඇත. එක අතකින් ආණ්ඩුවේ පැවැත්ම රඳන්නේ “විජාතික බලවේග, ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණ” මත පදනම්වය. ඒ කෙසේ වෙතත් මෙය විදේශ බලපෑම්වලට පවා අත වැනීමකි, එබැවින් එය රටට මහත් වූ පිළිලයක්මයැ.

2010 සැප්තැම්බර 7දා ලංකාදීපයේ දාස හපුවලානගේ සුවාරිස් කාටූනය

එහෙත් ලක්වැසි ජනතාවට ඇත්තාවූ ලොකුම ප්‍රශ්නය මෙයද? 18වන සංශෝධනය හරහා ගමේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවට අත්වන සෙත නම් කිම. මීට වඩා දැවෙන ප්‍රශ්න මිහිපිට විසඳන්නට තිබියදී මෙවන් සංශෝධනයක් ගෙන ඒම ජුජුප්සාජනකය. ව්‍යවස්ථාවේ සිදුවිය යුතු ප්‍රධානතම වෙනස්කම මේකද?? මීට වඩා රටේ ජනතාවට බලපාන, රටේ අනාගතයට හේතුකාරක වන බලය බෙදාහැරීම, මැතිවරණ ක්‍රමය යනාදී දෑ තිබියදීත් ඒවා නොසලකාහැරීම කණගාටුවට කරුණකි. ලක්දෙරණ ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා ඇතුළු රණවිරුවන්ගේ මැදිහත්වීමෙන් කුරිරු ත්‍රස්තවාදයෙන් මුළුමනින්ම මුදවා ගෙන මාස 16ක් පමණ ගතවී තිබුණද ඒ කාලය තුල රාජ්‍ය මාධ්‍යය සහ දේශපාලනික වේදිකා තුල රඟ දැක්වූ ජවනිකා වලට සාපේක්ෂව රටේ සංවර්ධනයක් වී ඇතිද යන්න ගැටළු සහගතය. වෙසෙසින්ම යුද්ධයෙන් තොර රටක මීට එහා ගිය සංවර්ධනයක් මහජනතාව අපේක්ෂා කළෝය.

නමුත් අවාසනාව නම් එය නොවේ. එදා විධායක ජනාධිපතිධූරය නිර්දය ලෙස විවේචනය කළ පැරණි “වමේ” පක්ෂ අද මීට පක්ෂ වීමත්, එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයාගේ ඡන්දයෙන් මැතිසබයට ආ මන්ත්‍රීවරුන් මෙම අනිසි ක්‍රියාවන්ට උඩගෙඩි දීමත්ය. අනෙක් අතට එක්සත් ජාතික පක්ෂය මෙම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ක්‍රියා හමුවේ නිද්‍රාශීලීව සිටීමත් ජ්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතික සන්ධානය මර්දනය කිරීමත් මත නඩුත්, බඩුත් දෙකම හාමුදුරුවන්ටම උරුම වන තත්ත්වයක් උද්ගතව ඇත. බොහෝ දෙනෙක්ට නොතේරුන්ද මෙය රටේ අවාසනාවකි. එහෙත් එහෙව් අවාසනාව භාරගන්නවා වෙනුවට් සැඩ පහර මැදින් වුවද රට වෙනුවෙන්, සත්‍යය වෙනුවෙන්, යුක්තිය වෙනුවෙන්, අප විශ්වාස කරන්නාවූ ප්‍රතිපත්ති වෙනුවෙන් උඩුගං බලා පිහිනීම අප සතු යුතුකමකි, වගකීමකි.

– හෙට්ටිගේ ඇන්. පෙරේරා, 2010 බිනර

Advertisements

සමාව අයදිමු සහ සංවේගය පතමු!!!

මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ පවතින අධික වැඩ රාජකාරි හේතුවෙනුත්,නවක සිසු කණ්ඩායමක් පැමිනීම හේතුවෙනුත්,ජාතික ව්‍යාපාර කළමණාකාරීත්ව ආයතනයේ විභාග කටයුතු සහ අමානුශික Lecture Schedules හේතුවෙනුත්,තවද මා විසින් තවත් අලුත් බ්ලොගක් ආරම්භ කිරීම හේතුවෙනුත් ගතවූ මසක පමණ කාලය තුල කිසිඳු ළිපියක් ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි වූ බැවින් ඒ පිළිබඳ සොයුරු නිලැස් සහ මා පාඨක ඔබගෙන් සමාව අයදිමු.

තවද ඉදිරි මස මුල් සතිය අවසානයේදී පමණ නිලැස් ට විවේකයක් ලැබේයැයි සිතෙන අතර ඉන්පසු අපගේ බ්ලොග් කෙරුවාව පුරුදු පරිදි කරගෙන යාමට අධිෂ්ඨාන කර ඇත.මාහට තවද මසක පමණ කාලයක් විභාග කෙරුවාව ඉතිරිව ඇති අතර එය අධ්‍යාපනයට කැපකිරීමට සිතා සිටිමි.පැමිණි තුන් මසක කාළය මෙන්ම ඉදිරියටද ඔබ යෝජනා,විවේචන සහ ගුණ දොස් සමඟින් අප සමග සිටීයැයි අප අපේක්ෂා කරමු.
සංවේගජනක ප්‍රවෘත්තිය නම් එක්සත් ජාතික පක්ෂ කළුතර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී දිස්ත්‍රික් නායක ආදි නාලන්දීය සරත් රණවක මහතා ජූලි 25 දින අප අතරින් වියෝවී ඇති වගයි.

දේශපාලනිකව හොඳ ඉදිරියක් පතනා අතර ළඟදීම ළිපියකින් හමුවන බළාපොරොත්තුවෙන් නවතිමි.ජය වේවා !!!

දැන් එකසිය කීයද???

Click here to get Sinhala Unicode.

නොබෝදා අප රටේ ඇමැති මණ්ඩලය තවත් විශාලනය කරන ලද්දේ විමල් වීරවංශගේ ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ දෙදෙනෙකුට අමාත්‍යධූර පිරිනමමිනි. එහි වඩාත් හාස්‍යජනක කාරණාව වූයේ එදා අමාත්‍ය මණ්ඩලය වැඩී, එය කප්පාදු කළ යුතුයි යනුවෙන් මැසිවිලි නැගූ ජානිපෙම අවස්ථාවාදී ලෙස ඇමැති තනතුරු භාරගැනීමයි. මෙම වටපිටාව තුල ජානිපෙ තුල 13වන සංශෝධනය කෙරේ තුබූ විරෝධයේ යම් කිසි අඩුවක් ඇතිවන ලකුණු පහළ වීම මත ඇතැමුන් මෙය ජනාධිපතිතුමා විසින් ජානිපෙ 13වන සංශෝධනයට එකඟ කරගන්නට දුන් සන්තෝසමක් ලෙසද අර්ථ ගන්වති.

නන්දන බාලගේ ඝාතන නඩුවේ ප්‍රධාන විත්තිකරු - පියසිරි විජේනායක

නන්දන බාලගේ ඝාතන නඩුවේ ප්‍රධාන විත්තිකරු - පියසිරි විජේනායක

කෙසේ වෙතත් මෙම අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයේ කණගාටුදායක කරුණු රැසක් දැකිය හැකිය. එක්සත් ජාතික පක්ෂයත් තම ඡන්දදායකයාත් පාවා දුන් අවස්ථාවාදී ප්‍රෝඩාකාරයකු වුවත් මිලින්ද මොරගොඩ මෙම රජයේ යම්කිසි වැඩක් කළ ඇමැතිවරු අතලොස්සෙන් එකෙකි. වෙසෙසින්ම සංචාරක ඇමැති ලෙස රටේ අපහසු කාලච්ඡේදයක සංචාරක කර්මාන්තය නගා සිටුවා රටට විදෙස් විණිමය ගෙන ඒමට එතුමා සැලකිය මනා වෙහෙසක් උසුලනු දක්නට ලැබුණි.. Sri Lanka – small miracle යන මැයෙන් විදේශික සංචාරකයන් මෙරටට අද්දවා ගැනීමටත්, නරඹමු ශ්‍රී ලංකා ව්‍යාපෘතිය හරහා දේශීය සංචාරක කර්මාන්තය නගා සිටුවීමටත් එතුමා උනන්දු විය. විශේෂයෙන්ම යුද්ධය නිසා විදෙස් සංචාරකයන් රටට ඒමට අකැමැති යුගයක සංචාරක ක්ෂේත්‍රය කඩා වැඩීමට ඉඩ නොදී කර්මාන්තය ආරක්ෂා කරදීම සඳහා ඔහුගෙන් යම් කාර්යයභාරයක් සිදුව ඇතැයි ආරංචි ලැබේ. යුද්ධය නිමාවූ මේ මොහොතේ අපට සීඝ්‍රවම විදේශ මුදල් ඉපැයිය හැක්කේ සංචාරක කර්මාන්තය හරහා වන අතර අප රටේ ශ්‍රී විභූතිය නිසා මෙම කර්මාන්තයේ වර්ධනය සාර්ථක කළමණාකරණයක් සහ වෙළඳකරණයක් හරහා දෙගුණ තෙගුණ කිරීමට මොරගොඩ ඇමැතිතුමාට හැකියාව තිබුණි.

නමුත් අද සිදුවී ඇත්තේ කුමක්ද? නීතීඥයකු නොවන මිලින්ද මොරගොඩට තමන්ගේ දැනුම් පථයට මුළුමනින්ම පරිභාහිර අධිකරණ සහ නීති ප්‍රතිසංස්කරණ අමාත්‍යධූරය ලබාදුන්නේ ඇයිද යන්න ප්‍රශ්නාර්ථයකි. පෙරළා අනෙක් අතට ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව පෞද්ගලීකරණය පිළිබඳව නඩුවේ ප්‍රධාන චූදිතයෙක් වන්නේද මිලින්ද මොරගොඩ මහතාමය. එහෙව් ඔහුට අධිකරණ අමාත්‍යාංශය පැවරීම “නඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ බඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ” යන සුප්‍රකට සිංහල කියමන සිහි කැඳවයි. එදා මහත් ලෙස අඬබෙර ගසා “මහත්මා දේශපාලනය” ගැන වැදි බණ තෙපලූ මිලින්ද මොරගොඩට ඉදිරියේදී ජනතා අධිකරණය දෙන තීන්දුව කුමක්දැයි අප ඉවසිල්ලෙන් යුතුව බලා සිටිමු.

ඊටත් අමතරව ඊනියා දේශප්‍රේමී, කළමණාකරණය ගැන හසරක් නොදත්, විවෘත ආර්ථික ක්‍රමයට විරුද්ධ ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නන්දන ගුණතිලක සහෝදරයාට සංචාරක ඇමැතිකම පිරිනැමීම ගැටළු සහගතය. රටේ යුද්ධයේ නිමාවත් සමඟ ප්‍රථමයෙන්ම ගොඩ නැගිය හැකි කර්මාන්තය සංචාරක කර්මාන්තය බව නොරහසකි. ලක්ෂ 4ක වාර්ෂික සංචාරකයන් ප්‍රමාණය මිලියනය දක්වා ඉක්මනින් වර්ධනය කරගැනීම සංචාරක අමාත්‍යාංශයේ දැක්මයි. නමුත් අමාත්‍යධුරයක් දරා නැති, කළමණාකරණය, සංචාරක කර්මාන්තය යනාදිය ගැන හසරක් නොදත් නන්දන ගුණතිලක මෙම භාරධූර කර්තව්‍ය ඉසිලීමෙහිලා කොපමණ සාර්ථකවේද යන්න සැක සහිතය. මෙය සංචාරක කර්මාන්තයේ පසුබෑමකට හේතුකාරකයක් වනු ඇතැයි යන මතය බැහැර කළ හැක්කේ ඉදිරි කාල පරාසයේදී නන්දන ගුණතිලක වැඩ පෙන්නුවොත් පමණකි.

අනෙක් සංවේගදායක ප්‍රවෘත්තිය නම් සංස්කෘතික කටයුතු පිළිබඳ කැබිනට් නොවන ඇමැතිධූරය, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු ආධාරකරු නන්දන බාලගේ ඝාතන නඩුවේ ප්‍රධාන චූදිතයාව සිටින, ඇප මත නිදහස ලබා සිටින පියසිරි විජේනායක සහෝදරයාට පිරිනැමීමයි. මිනීමැරුම් චෝදනා නොමැති සංස්කෘතික කටයුතු විෂය සඳහා උචිත මන්ත්‍රීවරයෙක් සන්ධානයේ ඇත්තේම නැද්ද? නැත්නම් මෙවැනි මිනීමැරුමකට ප්‍රධාන සැකකරුව මසක් පමණ නීතියට කට්ටි පනිමින් ජනතාවගේ ඇසට වැලි ගසමින් හුන් පුද්ගලයකුට සංස්කෘතික ඇමැති පදවිය දෙන්නේ මන්ද? රටට අවශ්‍ය වන්නේ නීතියෙන් කට්ටි පනින එවන් සංස්කෘතියක්ද?

ඉතින් මහින්ද මේ යන මග හරිද? අන්ධ භක්තිකයන් කුමක් කීවත් මෙම පත්කිරීම්වලින් අනාගතය පිළිබඳවත් රටේ ඉදිරි දේශපාලන ගමන් මග පිලිබඳවත් ප්‍රශ්නාර්ථ රැසක් මතු කරයි. රටක් දියුණු වන්නට සාර්ථක ඇමැති මණ්ඩලයක් අවශ්‍යය. ඒ ඒ විෂය සඳහා තතු දත් දක්ෂයෝ පත් කළ යුතුය. අමාත්‍යධුර වූ කලී දේශපාලනික දොලපිදේනි නොවිය යුතුය.

හෙට්ටිගේ ඇන්. පෙරේරා, 2009 ඇසළ

H Niles Perera©, July 2009

කාට කියන්නද මේවා ?

Watch this..

ලසන්ත මළවුන් අතරය..අප මරුවන් සමගය..

Sadaharita : Recommended Reading & Viewing

Click here to get Sinhala Unicode.

පසුගිය බ්‍රහස්පතින්දා (11) ලංකාදීප පුවත්පතේ උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දුගේ ගුරුදා විග්‍රහයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා 90 දශකයෙදී ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ජිනීවාහී මානව හිමිකම් කමිටුවට ගිය හැටිත්, මෙරටට කොන්දේසි විරහිතව ආධාර නොදෙන ලෙස විදේශයන්ට බලපෑම් කළ ආකාරයත් සඳහන් කර ඇත. මෙය කියවිය යුතුම ලිපියකැයි මා සිතමි.

තවද එම පුවත්පතේම රජවීදිය අතිරේකයේ යුද සැමරුම් සම්බන්ධයෙන් පුත්තලම් දිස්ත්‍රික් එජාප මන්ත්‍රී පාලිත රංගේ බණ්ඩාර මහතා දැක්වූ අදහස්ද පළ විය. එයද ආකර්ෂණීය ලිපියකි.

පසුගිය බ්‍රහස්පතින්දා Max ටෙලිවිෂනය සහ Max රේඩියෝව ඔස්සේ රට හමුවේ ඇති ඉදිරි අභියෝග සහ එජාපයේ ඉදිරි කාර්යයභාරය සම්බන්ධවූ කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික් එජාප මන්ත්‍රී දයාසිරි ජයසේකරයන් හා පැවැති සංවාදය අද (13) සවස 1.30ට Max ටෙලිවිෂනයෙන් නැවත විකාශය වේ.

මාධ්‍ය තර්ජන

A must listen call record.This reveals the truth.

http://lankanewsweb.com/news/2009_06_04_004.html